Trądzik wieku dojrzałego

Trądzik wieku dojrzałego

Z problemami skórnymi borykają się nie tylko nastolatki. Dotykają one także osoby dorosłe w postaci różnych dermatoz. Jedną z nich jest trądzik różowaty, określany jako niejednolity zespół objawów o różnych przyczynach. Co o nim wiemy?

Jest diagnozowany częściej u kobiet niż u mężczyzn – głównie po 40 roku życia. Choroba może zacząć rozwijać się już przed 25 rokiem życia, jednak pełen obraz chorobowy ujawnia się dopiero po okresie pokwitania. Najwięcej zachorowań odnotowuje się w przedziale wiekowym 30-60 lat. Dermatoza ta jest określana jako przewlekła, zapalna choroba skóry cechująca się rumieniem, rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi, krostami oraz grudkami na twarzy. To jednak nie wszystkie objawy trądziku różowatego: w cięższych postaciach trądziku dochodzi do przerostu ograniczonego, nazywanego rhinophyma. Co ciekawe, postać ta dotyka głównie mężczyzn a sporadycznie kobiet. Należy podkreślić, że rumień, grudki i krostki umiejscawiają się w środkowej części twarzy.

obiawy trądzik

Symptomy te rozwijają się na podłożu łojotoku i zaburzeń naczyniowych – stąd też czynniki zwiększające ryzyko zachorowania to łojotokowe zapalenie skóry oraz przebyty w okresie młodzieńczym ostry trądzik. O ile choroba może rozwijać się wiele lat, o tyle pełnoobjawowy trądzik różowaty ujawnia się u kobiet w trakcie zmian hormonalnych, a więc w okresie ciąży, przekwitania, w czasie owulacji i menstruacji. Bardziej narażone na zachorowanie są kobiety o jasnej karnacji o jasnych oczach i włosach.

Wyróżnia się kilka postaci trądziku różowatego i jedną odmianę – w postaci teleangiektatyczno-rumieniowatej rumień jest przelotny lub przetrwały i towarzyszą mu poszerzone naczynia krwionośne, obrzęki, pieczenie i uczucie palenia skóry w obrębie zmian skórnych. Postać grudkowo-krostkową cechuje obecność rumienia przetrwałego w środkowej części twarzy, gdzie okresowo pojawiają się grudki i krosty. W postaci przerostowo-naciekowej zaatakowana skóra jest zgrubiała, a jej powierzchnia nieregularna ze zmianami guzkowatymi. Obejmuje nos (rhinophyma), czoło, brodę, policzki i nawet uszy. Zmiany przerostowe wiążą się z zapaleniem mieszków włosowych.

tradzik 2

Czwartą postacią tego trądziku jest postać oczna – związana z przewlekłymi stanami zapalnymi spojówki, rogówki i brzegów powiek, które dają objawy łzawienia i przekrwienia oczu, światłowstrętu oraz uczucia kłucia, swędzenia i pieczenia oczu. Również powracające gradówki i jęczmienie są znamienne dla postaci ocznej. Osobną odmianą trądziku różowatego jest trądzik różowaty ziarniniakowy. Obrazujące go zmiany to twarde grudy i guzy o kolorze żółtym, brązowym lub czerwonym, które mają skłonność do bliznowacenia. W tym przypadku skóra rzadko kiedy jest zmieniona zapalnie.

Leczenie trądziku różowatego dzieli się na kilka rodzajów w zależności od potrzeb i przebiegu choroby: miejscowe, kosmetyczne, ogólnoustrojowe, ogólne a nawet operacyjne. Podstawą jest odpowiednia pielęgnacja, w której niewskazane są zabiegi złuszczające i rozgrzewające, wszelkie tarcie i uciskanie skóry. Trzeba też unikać kosmetyków, które uczulają lub podrażniają. W leczeniu miejscowym wykorzystuje się kremy i roztwory z antybiotykiem (erytromycyną, klindamycyną i tetracykliną) lub metronidazol (w kremie i żelu). Natomiast w leczeniu kosmetycznym zaleca się zabiegi takie jak galwanizację, ultradźwięki, promieniowanie podczerwone, jonoforezę, IPL i zamykanie laserowe naczynek. W przypadku rhinophyma operacyjnie usuwa się zmiany laserem CO2 lub nożem elektrycznym. Doustnie można przyjmować antybiotyki, metronidazol i witaminy B2, B3, K i C.

trądzik 5

 

źródło: http://aptekarka.pl/tradzik-rozowaty-objawy-oraz-sposoby-leczenia/



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *